***

Hasret bir kor gibi yakarken yüreğimi,
Bu aşk içinde bîtap düştüm ben...

Her dem vuslat özlemiyle yanarken,
Yine bahtıma vefasız bir yâr düştü...

Umutlarımı rehin verdim o vefasız yâra,
Sonunda bana kalan bir küçük ümit oldu...

O ümitle katlanırken acımasız hayata,
O ümîdi de yıkıp virane eyledi yârim benim...

Beyza

Seni andım...

Yine andım adını özlemle...
Derinden bir ahh çektim duyan olmadı!
Ben yokluğuna ağlarken gecelerce,
Sessiz gecelerde çığlıklarımı duyan olmadı!

Ben bu derde düşeli
Leyla oldum... Aslı oldum...
Ama sen Ferhat gibi yapmadın!
Delmedin gurur dağlarını...
Mecnun gibi düşmedin aşkın çöllerine.

Oysa ben hep seni bekledim
Belki gelirsin diye yıllarca bekledim...
Ama gelmedin...

Andım bu gece de adını hasretle...
Derinden bir ahh çektim duyan olmadı!

Beyza

***

Bekliyorum...

Döneceğin günü bilmeden bekliyorum

İçimde bir ümit besliyorum

Sonunu bilmediğim bir yolda yürüyorum

Bu yolun sonu ya düzlüğe çıkacak

Ya da...


Tükeniyorum...

Kendi acizliğime acıyorum

Ne vardı elimde geçmişe dair?

Hiç! Koskocaman bir hiç!


Yıllar yılı ben, seni, sensiz yaşadım

Varsın çıkmasın bu yol düzlüğe

Yaşatacağım ben bu aşkı

Ya sensiz ya da senle...


Beyza