***

...

Seni düşündükçe kalbim sızlıyor
Kalemim titriyor ellerim üşüyor
Adını her anışımda gözlerim doluyor
Sen gideli bu yürek her gün ağlıyor

Beyza

Gemiler...

Sevda yüklü gemileri yolladım sevgili diyârına
Ama gemiler demir attı hüznün bağrına
Ben umutla bakarken yarınlara
Vefasız yâr hiç uğramadı vuslat limanlarına

Vazgeçtim artık seni düşlemekten geceleri
Çünkü biliyorum unutmalıyım artık seni
Ve bir gün olur da yakarsam sana yol alan gemileri
Dilerim o gün bana ta gönülden "gel" dersin...

Beyza

***

Artık içimden yazmak gelmiyor
Çünkü yazdıkça hasretim büyüyor
Uçlar kırılıyor, mürekkepler tükeniyor
Ama değişen hiçbir şey olmuyor.

Herkes gelip geçiyor bu gönülden
Bir tek yârin yolu buralara düşmüyor...

Beyza

***

Hasret bir kor gibi yakarken yüreğimi,
Bu aşk içinde bîtap düştüm ben...

Her dem vuslat özlemiyle yanarken,
Yine bahtıma vefasız bir yâr düştü...

Umutlarımı rehin verdim o vefasız yâra,
Sonunda bana kalan bir küçük ümit oldu...

O ümitle katlanırken acımasız hayata,
O ümîdi de yıkıp virane eyledi yârim benim...

Beyza

Seni andım...

Yine andım adını özlemle...
Derinden bir ahh çektim duyan olmadı!
Ben yokluğuna ağlarken gecelerce,
Sessiz gecelerde çığlıklarımı duyan olmadı!

Ben bu derde düşeli
Leyla oldum... Aslı oldum...
Ama sen Ferhat gibi yapmadın!
Delmedin gurur dağlarını...
Mecnun gibi düşmedin aşkın çöllerine.

Oysa ben hep seni bekledim
Belki gelirsin diye yıllarca bekledim...
Ama gelmedin...

Andım bu gece de adını hasretle...
Derinden bir ahh çektim duyan olmadı!

Beyza

***

Bekliyorum...

Döneceğin günü bilmeden bekliyorum

İçimde bir ümit besliyorum

Sonunu bilmediğim bir yolda yürüyorum

Bu yolun sonu ya düzlüğe çıkacak

Ya da...


Tükeniyorum...

Kendi acizliğime acıyorum

Ne vardı elimde geçmişe dair?

Hiç! Koskocaman bir hiç!


Yıllar yılı ben, seni, sensiz yaşadım

Varsın çıkmasın bu yol düzlüğe

Yaşatacağım ben bu aşkı

Ya sensiz ya da senle...


Beyza

Hayalim...

Gidiyorsun...
Hemde çok uzaklara...
Üstelik bir vedaya bile layık görmeden
Oysa ben böyle hayal etmemiştim
Arkandan el sallayacaktım
Türk filmi tadında olucaktı vedam.
Oyalı mendil vericektim belkide sana...
Ama olmadı...
Zaten hayal ettiklerimin
Hangisi gerçekleşmişti ki
Şimdiye kadar
Bu gerçekleşsin...
Çok mu şey istedim hayattan?
Bilmiyorum...
Belkide öyle...
Zaten ben...
Hayatımda yaşadıklarımın hiçbirini
Böyle hayal etmemiştimki...

Beyza

***

İstanbul’a kar yağıyor,soğuk içimi üşütüyor
Ben seni düşlüyorum sanki mevsim değişiyor
Zamansız açıyor güller, bahar vuslatı muştuluyor
Bir anlık düşün bile bütün bunlara yetiyor....

Beyza

...

Sevmek...
Korkusuzca...
İnkâr etmeden...

Nefret etmek...
Korkmadan...
Cesurca...

Özlemek...
Vuslat gününü bilmeden...
Firak acısını çekerek...

Beklemek...
Hangi gün, hangi saat bilmeden...
Belkide hiç gelmeyecek olanı...

Beyza

Yapamıyorum...

Yapamıyorum...
Koruyamıyorum içimdeki sevgiyi...

Yaban gözler değiyor gözlerime
Değdiği yerde izler bırakıyor
Sevdama leke sürüyor yabanlar
Ve...
Yavaş yavaş aşkımı çürütüyor

Oysa temiz ve akdı benim sevdam
Yaban eller değmemişti o masum sevgiye
Ama yapamadım, koruyamadım işte

Çünkü..
Sen yoktun
Öznesiz cümle gibiydim hayatta
Sen olmadan olmuyordu
Yokdu bir manası bu sevginin

Gel...
Rüzgar savurmadan son külleri
Hasret tüketmeden benliğimi

Ey adını Hasret koyduğum yâr!!!
Bu ömür son bulmadan gel

Yak bütün gurur gemilerini
Demir at
Sonsuz aşkın limanlarına...

Beyza